Benimkiler..

Benimkiler..

2 Şubat 2011

Bizi uçağa yetiştiren o kadın

Biliyorum internet tuhaf bir mecra.. Buradan tanıdığım nice insanlarla yolda karşılaştım.. burada yazdıklarımı okuyup nice insanlar bana ulaştı. Ummadığım kişiler beni tanıdı, beklemediğim kişilerle dost oldum...
Bu nedenle..
Biliyorum, size de bu yazdıklarım bir şekilde ulaşacak. O da olmadı iyi dileklerim burada yazılı kalacak, evren bu mesajı er geç size iletecek.
Çünkü dün teşekkür edemedim.
1 Şubat akşam sekiz Pegasus uçağıyla Gaziantep'e gitmek için E10 ekspres otobüsüne bindiniz. Sonra benim uçak saatimi yanlış hatırladığımı farkettiğim telefon konuşmama tanık oldunuz. Sonraki çırpınışlarıma da.. Hayır, check in bitmişti ve bizim için birşey yapılamazdı zaten daha otobüsteydik. Hayır Pegasus'un başka uçuşu yoktu. Hayır biletimi iade ya da açık bilet yapamazlardı. Hayır başka havayolunun Antep uçağı yoktu.
Bebeğim kucağımda uyuyordu, iki valizim varıd ve kar yağıyordu.
Çevremdeki herkes bana acır ve cık cık der yoluna giderken...
Siz beni kendime getirdiniz (ben otobüsten inmeden geri dönmeyi düşünüyordum galiba, tam hatırlamıyorum), "bir denemelisin, bebeğin var belki alırlar, belki check in kapanmamıştır, hadi.." ...
koca valizimi kapıp önümden terminale doğru koşmaya başladınız. Ben arkadan ağlayarak gelirken siz, "hadi hadi" diye beni acele ettirdiniz. Onlarca kişilik güvenlik kontrolünün en önüne beni ve valizlerimi atıp hadi dene dediniz.
Siz oydunuz. Dün gece karşıma çıkması gereken melektiniz.
Bunu okuyorsanız, hadi canım ne yaptım ki diyebilirsiniz. Demeyin.
Merak ediyorsanız şöyle bitti gece:
Uçağa bindik sonunda.
Güvenlik kontrolünden 3 saniyede uçarak geçtik. Check in kontuarına uçarak girdik. Görevliye baktım ve Antep, lütfen dedim.
Arkaya dönüp Antep alayım mı dedi.
Aldı.
Ben ağlamaya başladım. Kimlikleri bile uzatamadım heyecandan.
Sonra koşarak uçağa bindim.
Ve inene dek size dua ettim. Çok dua ettim. Çok şükrettim.
Allah size, bu yaptığınız iyiliği çocuğunuzdan çoluğunuzdan hayırlarla döndürsün inşallah dedim.

Belki çok büyük birşey değildi, ama işte sayenizde o uçağa bindim. Belki gene de binecektim.. belki de karda kışta gecenin yarısı bebeğimle rezil olacak, eve dönecek (bir buçuk saatte), ertesi güne uçak arayacak, sabahki ameliyatlarıma yetişemeyecek, biletleri kaybedecek ve dahası moralimi ve yaptığım hatadan dolayı kendime saygımı yitiecektim.
İşte buradayım.
Karşıma çıktınız, hayatıma dokundunuz. İçiçe geçen halkalardan oluşan evrenimizde bir halkayı tamamladınız.
Bense size teşekkür bile edemedim, dönüp geriye bakamadım bile.
Ama eminim bu satırlarım sizi bulacak. Sizin halkalarınızdan birini mesela birgün ben tamamlayacağım.
Teşekkür ederim, çok hem de.

8 yorum:

Adsız dedi ki...

O kadın ben değilim ama, öyle içten geldi ki mesajın, benim de gözlerim doldu.
Serap

Itır dedi ki...

aa? ben de ağlayarak okudum yahu?! :)

Anne ve Bebisi dedi ki...

Agladim sabah sabah :) Dualarina da amin diyeyim :))

Ama inaniyorum ki kimbilir kimin hayir duasini aldin da, dua dondu dolasti, o kadinda vucud bulup yine seni buldu :))

Şenay - Doğa dedi ki...

Aglayan sadece ben degılmısım :) normalım o halde :) Dualarının kabul olmasına cok sevındım..Aslın da her gun dua aldıgın bır meslegın ıcındesın..bu yasadıgın cok normal..

Adsız dedi ki...

sanki sizinle bende koştum nefes nefeseyim.hep derim Allah iyilerle karşılaştırsın... sevinç

annecik dedi ki...

hayal yazın gözlerimin dolmasına neden oldu dualarına amin diyorum o gün çocuklarının hatırına senin güzel yüreğinin hatırına yaradan kadın silüetine bürünmüş hızır çıkarmış karşına işlerin her zaman yolunda gitsin inş. o kadına bende duyarlı davrandığı için yardımını çocuklu bir kadından esirgemediği için tşk ederim

AycA dedi ki...

bir ben ağladım sandım dı !

neval dedi ki...

selamlar
ümitlendiriyor beni geleceğe dair; böyle insanların hala var olduğunu görmek.