Benimkiler..

Benimkiler..

2 Ağustos 2012

Bodrum.. Bodrum...

Hoşbulduk Bodrum.... İyiyiz çok şükür, ya sen nasılsın?Yıllardır deyip durduk da sonunda geldik sana. Güzelmişsin, güzel şehirmişsin derlerdi. Evet ben de beğendim seni. Her köşende bir sürpriz saklı senin de Antep gibi, henüz pek azını keşfedebilmiş olsam da. Her virajı dönünce şahane bir koy, şahane sular bekliyor insanı.
Evet evimiz şahane bir sitede, ne yana dönsen nefis yemyeşil çimenler. Kişiselleştiremedik henüz, sadece çocukların kaydırağıyla masası, havuzu var bahçede. Ama eminim en kısa zamanda benim salıncağım, masam, mangalım da yerini alacak.
Evet kötü karşıladın bizi, hatırlamak bile istemiyorum şu an, tuttuğumuz evin sahibi bize vermekten eşyalarımız gelmek üzereyken vazgeçti evini, ama her işte bir hayır varmış Bodrum, bahçesi yoktu oranın, içimden ite ite bu sonu hazırlamıştım. Yukarıdan bizim için ayrılmış ev ise kocaman bahçesi ve boş odasının birinde yerde duran tüyle (bkz: meleklerle yaşamak, beti erikli) bizi bekliyordu. İki aydır ev arayıp da bulamamıza rağmen bizim evi yarım saatte bulmamız bunu göstermiyor mu?
Eşyalarımız sığmadı evet, ama arındık hafifledik. Antep halılarını, Antep mobilyalarını, parlak süslü tabak bardakları verdim diye hiç üzülmedim Bodrum. Yıllardır hiç kullanmıyordum inan çoğunu. Kalabalık mı iyidir sadelik mi?
Nefis bir hastane hazırlamışsın benim için Bodrum. Hep hayal ettiğim gibi, tertemiz, şık, güzel insanlarla dolu. Sekreterimin adı Gamze, bana güzellikleri çağrıştırıyor ismiyle (özledim Gamzemi ondan mıdır?).... Odam var, evet, hani yıllardır hayal ettiğim gibi. Yakında çocuklarımın resimlerini koyacağım, şu anda sevgilimin ve kardeşlerimin yolladığı çiçeklerin süslediği bir masam..
Güzel insanlar karşıladı beni burda... Dilaram, ilk gün olmayan vaktini bana ayırıp kendimi evimde hissetmemi sağlayarak gözyaşlarımı hafifletti... Teyzem, kuzenim, İnanç - beni tanımadığı halde kara gün dostum oldu, ne güzel - ve koşup gelip elimden tutan, her zamanki gibi, evimi yerleştiren canım annem.
Çocuklarım harika bir okuldalar şu an, Patika'da, tavşan horoz tavuk balıklarla oynayıp koşup kirlenip yüzüp geliyorlar akşam eve. Damla hanım ilkokula hazırlanıyor, bakalım nasıl olacak, Tuna Bey'se keyfi yerinde, güle oynaya gidiyor. Gerçek tavuk yumurtası yiyorlar artık Bodrum, komşunun paçalı tavuğunun yumurtasını, bir de evde yapılmış yoğurt. Gerçek otla beslenen komşu ineğin sütünden yapılmış. Okul çıkışı denize gidiyorlar, kumda debelenip serin sularda yüzüp güneşi çekiyorlar içlerine.
Evet geldik Bodrum. Şimdilik bir eksikle, en kısa sürede tamamlanacağız dua ediyoruz.
Bunlar için Allah'ım sana çok şükür, açtığın kapılardan geçtik, umarım hayırlara vesile olur hepsi.

3 yorum:

emreyle hayat dedi ki...

Ne güzel anlatmışsın, benim de orada olasım geldi.Hep vardır benimde şehirden kaçıp bahçeli evimde ailemle mutlu mesut yaşama hayalim.Bak seninki gerçekleşmiş, bende inşallah diyorum :)

ebru pelin dedi ki...

Güzel arkadaşımın güzel kaderi...:)
Hep söylemişimdir hakeden mutlaka hakkını birgün alır.Allah gönlün göre vermiş canım keyifli günler geçirirsin inşallah..Zor zamanların oldu çünkü senin ailenin bak aydınlık artık heryer..Özledim seni ah bir kahve içmek nasip olur belki bodrum koylarının birinde ...Öpüyorum seni..

annecik dedi ki...

HAYIRLI UĞURLU OLSUN BODRUM UĞURLU GELSİN BÜTÜN OLUMSUZLUKLAR GERİLERDE KALSIN YENİ BİR SAYFA YENİ BİR YER BİR BİR MEKAN HERŞEY GÖNLÜNCE OLSUN KORKULARIN UÇUP BAŞKA DİYARLARA GİDERKEN SANA GÖKYÜZÜ SANA GÜZELLİKLERİNİ YAĞDIRSIN YENİ FOTOLARI BİLGİLERİ BEKLİYORUZ BODRUMUN HAVASINA KAPILIP BİZİ HABERSİZ BIRAKMA LÜTFEN SEVGİLER